ازتون ناراحتم اخه چیزی نمی نویسید که

چرا انقدرخصوصی نظر میدید

می گویند : غروب ها اسمان و زمین یکدیگر را می بوسند ...پس من هم برای تو غروب می کنم کجایی ای اسمان من...

پس از ان غروب رفتن اولین طلوع من باش من رسیدم روبه اخر توبیا شروع من باش

شب و از قصه جدا کن چکه کن رو باور من خط بکش رو جای پای گریه های اخر من

اسم تو ببخش به لب هام بی تو خالی نفس هام خط بکش رو با ور من زیر سایه بون دست هام

خواب سبز رازقی باش عاشق همیشگی باش خسته ام از تلخی شب تو طلوع زندگی باش

من پر از حرف سکوتم خالیم روبه سقوطم بی تو و ابی عشقه تشنه ام کویر لوتم نمی خوام اشفته

 باشم

ارزوی خفته باشم تو نذار اخر قصه حرف مو نگفته باشم  پس از ان غروب رفتن اولین طلوع

من باش

من رسیدم روبه اخر توبیا شروع من باش شب و از قصه جدا کن چکه کن رو باور من خط

 بکش رو جای پای گریه های اخر من پس از ان غروب رفتن اولین طلوع من باش

در آن تاریکی و وحشت

در آن بی مهری غمگین

در آن اندوه در غربت..

گلی زیبا درون شیشه ی قلبم پدید آمد

گلی خوشبو، گل مریم

گلی زیباتر از یک بوستان لاله

گل شبهای مهتابی

گل صحرای بی تابی..

گل خوشبوی من چندی برایم عطرپاشی کرد

برایم دلربایی کرد

ندانستم که با من نیست

ندانستم خزان دارد

ولی افسوس..

بهارش عاقبت سر شد به پیش اشک های من

گلم آهسته پرپر شد

گلی پژمرده پرپر شد

من از پژمردن یک گل نمی گویم!

گلی که با بوسه ی سرو و خزان جان داشت

گل زیبای مریم بود

گل من بود، گل من بود!

از طرف مر تضی جون

امروز تولدم هست اما برای اولین بار اصلا خوشحال نیستم

همه چی قاطی شده تو رو خدا دعا کنید واسم

همه میگن چرا سازت رو کوک نمیکنی....

هیچکی نمیگه چرا دستات رو نمیذاری روی تار دلت و ترانه های اونو از نو نمیگی؟

مدتی دلم بی ترانه شده....

چه جوری سازمو کوک کنم....وقتی ساز دلم کوک نیست!

چند روزیست که بهانه گیر شده ام.......

.........

..........

به بهانه امروز.......

این گل تقدیم تو..........!!!

زمستون بود

ولی

با تو تا بهار رفتم،

تا اونجا

که سبز حرف آخر بود

و عشق تنها موسیقی دل.

با تو،

با تو که مهربونی،

با تو

که سبزترین سبزه عشقی.

با تو

همیشه با بهار همسفرم.